Saltørkenen 26.-29.mars

"I frå Hol ned te Ål....6000 hål" Eg må innrømme at eg angra litt der eg sat å hoppa på dosetet med Hellbillies på hjernen. Sjølv med full krig i magen hadde eg latt meg overtale til å bli med på nattbussen til Uyuni natt til fredag 27.mars. Etter 12 timar på brostein og gjørme kom vi endelig fram, men vi var ikkje ferdige med køyringa. I Uyuni starta nemleg ein 3 dagars tur i saltørkenen (600 bol (nkr) inkl.100 mil transport, 2 overnattinger + all mat), varme kilder, fargerike laguner med flamencoar og eg & Edit sprang over grensa til Chile i tillegg :) 

Fyrste stopp var ein "tog-gravplass" med gamle tog som tidlegare frakta salt og andre mineral over til Chile. Etterpå bar det ut i saltørkenen (12000 m2, 3653 moh og gjennomsnittleg omlag 15 m djup) der vi sjølvsagt måtte leike oss litt med kamera.

Ved å samle saltet i haugar turkar det i sola og vert lettare å frakte til "land".

Midt i ørkenen ligg ei øy med fullt av høge kaktusar. Fasinerande!

Fyrste natta budde vi på eit hotell bygd av salt. Det var koselig, godt og lunt i motsetning til hostellet vi budde på andre natta som var heller trekkfullt og kaldt. 

Litt kaldt, men vi budde tross alt på 4350 moh.

Lamaar (veldig godt kjøt forresten) er det mykje av i Bolivia, i tillegg til Alpacca og blandingen Bicunas

Andre dagen køyrde vi forbi mange lagunar med flamencoar, mellom anna ein raud lagune. Fargen kjem av ei spesiell alge i vatnet som veks der pga alle minerala i vatnet. Er det forresten nokon som kjenner til mineralet som på spansk vert kalla "borax"? Det er kvitt, liknar på salt/snø og det finnes mykje av det i dette området.

Tredje dagen stod vi opp før sola for å sjå soloppgangen i ei varm kjelde. Fordi vi stoppa å hjelpte ein bil som hadde punktert satt vi ikkje i vatnet i det sola stod opp, men med minusgrader i skyggen var det uansett godt å bade i 33 grader!

Stuntmannen Håvard på nesten 5000moh litt tidlegare på morgonen! :)

Gjengen vi reiste med. 8 frå Casa´n, 3 hollenderar, 2 britar og to guidar/sjåførar + kokke.

Til saman vart det 210 mil denne helga (torsdag kveld til mandag morgon), og heimreisa frå Uyuni til La Paz vart ikkje akkurat bedre enn reisa bort. Bussen satte seg nemleg fast i gjørma. Med det fyrste var jo det berre litt eksotisk å stå fast i eit gjørmehøl midt på natta med stjernehimmel klarare enn eg nokon gong har sett og karlsvogna opp ned... men når vi endeleg fekk bussen på vegen att etter ein time tok det endå ein time å få reparert den, og no byrja opptøyene i magen på nytt og det var ikkje akkurat varmt midt ute i øydemarka...

Menmen, vi kom oss no heim til slutt, fekk utsett spanskundervisninga nokre timar og var einige om at det var ein lang og slitsam tur som var vel verdt å ta ettersom det var utruleg mykje flott natur å sjå!